De rode kaart voor keeper Esteban. Gegeven door een scheidsrechter die ‘volgens de regels’ gelijk had. Dit typeert de wereld waarin we nu leven. Gevoel en gezond verstand komen op de tweede plaats. Het gaat om regels.

Iedereen met een beetje gevoel had de wedstrijd stilgelegd, even bijkomen en was daarna verder gegaan met 11 tegen 11. Maar ja, dat zou niet volgens de regels zijn. Er volgen nu zittingen met juristen om uit te vinden of de wedstrijd moet worden overgespeeld (11 tegen 11) of uitgespeeld (11 tegen 10 met een 1-0 voorsprong). Daarnaast wordt gesteggeld over terugbetaling van de kaartjes. Iedere Ajacied met een beetje gevoel voor schaamte zou zeggen: laten we maar opnieuw beginnen. Zo niet ‘de club’. Ze bepleiten nadrukkelijk het uitspelen van de wedstrijd (want dat komt goed uit). Wat een treurigheid. Fair play is ver te zoeken. ‘Het gevoel is weg’ zou De Dijk zingen.

In de accountancy wordt ook steeds minder ruimte gegeven voor gevoel. Alle spelregels moeten worden dichtgetimmerd. Dit speelt bij alle controle-opdrachten waar de AFM scherp meekijkt met de accountants. Een controle door de accountant is gelukkig alleen verplicht voor de wat grotere bedrijven in het mkb. Als zo’n groot bedrijf een accountant inhuurt om zichzelf te laten controleren wil hij iemand treffen die verbeterpunten aandraagt en de organisatie aanscherpt. Kortom een meedenker die in de geest van de tijd weet te handelen. Door regelgeving en het daarbij passende optreden van de scheidsrechterscommissie (AFM) wordt het steeds lastiger om met gezond verstand en gevoel als accountant mee te denken met de cliënt die je controleert. Accountants en ondernemers komen daarom steeds meer tegenover elkaar te staan. Dat is een speelveld van gele en rode kaarten en soms een gestaakte wedstrijd. Er zijn veel talentvolle accountants die om deze reden afhaken en het vak vaarwel zeggen. Zij willen terug naar het gevoel en het gezonde verstand. Een combinatie van eigenschappen die ik u van harte toewens voor 2012!