Indoorseizoen 2018

De zware trainingsperiode waar ik afgelopen keer over heb geschreven is voorbij! Het indoorseizoen is zelfs al begonnen en de grote wedstrijden zijn ook al geweest, in februari zou ik maar liefst drie weekenden achter elkaar Nederlandse kampioenschappen hebben.

Afgelopen winterperiode heb ik veel zware trainingen gehad, we hebben veel omvang gedraaid en veel kunnen doen. Gelukkig zat mijn laatste blessure (‘chin splints’) mij niet te veel in de weg om elke training volledig mee te doen. Toch had ik hier en daar een training moeten aanpassen door pijntjes.

Het toffe is dat het harde trainen ook werd beloond! Mijn eerste indoorwedstrijden gingen super, ik had in de trainingen laten zien dat ik er een stuk beter voor stond dan vorig jaar. Er waren al veel persoonlijke records gesneuveld wat ook weer bewees dat ik er gewoon fysiek erg goed voor stond.

Dit gaf veel vertrouwen voor de NK’s in februari. Ik begon 3 en 4 februari met het NK Meerkamp in Apeldoorn, hier zou ik in de categorie ‘Onder 20 jaar’ een weekend lang in 7 onderdelen strijden voor een podiumplek. Vorig jaar had ik mijn kansen voor dit jaar niet zo hoog ingeschat omdat ik dit seizoen nog maar 17 jaar ben en dus veruit een van de jongsten ben. Toch bleek het dat ik gewoon mee zou kunnen doen om een podiumplek!

Het weekend daarna was het NK voor de losse onderdelen, hier zou ik meedoen op 4 verschillende onderdelen: 60m horden, polsstokhoogspringen, kogelstoten en hoogspringen. Ook zou ik weer één van de jongsten in mijn categorie zijn, maar hier moest ik het misschien ook afleggen tegen de specialisten wat nog zorgde voor een extra uitdaging. Toch was ik de favoriet voor de titel op het onderdeel polsstokhoogspringen omdat ik in de afgelopen wedstrijden ruim het hoogst had gesprongen in mijn categorie. Het weekend daarna hoopte ik dat ik nog mee kon doen met NK Senioren voor losse onderdelen, dit was dus bij de ‘echte grote’ atleten en internationale toppers. Ik was hier toegelaten op de onderdelen polsstokhoogspringen en horden.

Mijn eerste NK begon met een goede eerste dag op de meerkamp, haalde niet overal de gehoopte prestaties maar had toch even een persoonlijk overwinning bij het verspringen. De afgelopen jaren lukte het met het verspringen gewoon niet. Gelukkig kwam het deze keer op het juiste moment allemaal bij elkaar en sprong ik voor het eerst echt goed, wat direct resulteerde in een Persoonlijk Record van bijna een halve meter.

Dag 2 zou erg spannend worden voor het podium, daarom had ik een goede horde-race nodig (1e onderdeel van dag 2). Ik begon goed en kwam lekker op gang, maar helaas knalde ik gigantisch hard tegen de laatste 2 hordes op waardoor ik enorm veel tijd verloor en de titel ineens buiten bereik leek. Ook lag mijn knie helemaal open terwijl we al direct door moesten naar het volgende onderdeel. Onderdeel 2 van dag 2 was het polsstokhoogspringen (mijn specialiteit). Ondanks de last aan mijn knie voelde het springen wel prima en na wat EHBO en fysio bezoekjes tijdens het wachten op de springers (omdat ik op hogere hoogtes pas begin) was ik dan eindelijk aan de beurt. Ik moest even in de flow komen, maar na een paar sprongen zat ik er helemaal in. Ik haalde mijn aanvangshoogte (4,40m) in 2 pogingen, 4.60m in 1 keer en daarna de 4.80m in mijn 2e poging. Zelfs de eerste poging op 4,90m lukte direct. Daarna was het spannend, ik mocht namelijk voor de 3e keer in mijn leven de magische grens van 5 meter proberen te overschrijden. Met de ondersteuning van het volle stadion en een paar laatste aanwijzing van de coach lukte zelfs dit in mijn eerste poging! Bij de hoogte erna ging het helaas mis, de lat ging er nipt af. Door de grote en onverwachte uitschieter had ik zelfs nog kans op de titel. Maar tijdens die eerste sprong na de 5 meter schoot het flink in mijn hamstring. Ik moest stoppen met polsstok omdat ik teveel last had, maar ik had er vertrouwen in dat het laatste onderdeel van de dag (de 1000m) nog wel zou lukken. Helaas bleek een uurtje later dat het onmogelijk was om überhaupt te dribbelen. Ik kon dus niet starten aan de 1000m, wat betekende dat ik hier nul punten voor zou krijgen. Met nul punten op een onderdeel is het onmogelijk om nog een goede klassering te hebben en heb ik dus uiteindelijk mijn 2e plek op moeten geven.

Ik hoopte dat het de dagen daarna zou wegtrekken en dat ik het weekend daarna nog wel kon strijden voor de medailles. Helaas bleek na een paar dagen dat er lichte spierschade was opgetreden tijdens die sprong en dat het onmogelijk was om de NK’s daarna nog mee te doen. Ik moest dus helaas mijn indoorseizoen vroegtijdig stoppen waar ik erg van baalde. Toch heb ik dit indoorseizoen immens veel stappen gemaakt en zelfs de 5 meter barrière doorbroken waar ik als klein atleetje niet van durfde te dromen. Het is nu 4 weken later en ondertussen ben ik al weer rustig de trainingen aan het oppakken en gaat het al weer een stuk beter. Over een weekje hoop ik weer op volle kracht te zijn zodat we weer aan de voorbereidingen voor het outdoor seizoen kunnen werken.

Zoek dichtstbijzijnde locatie

Vul een plaats of postcode in om de dichtstbijzijnde locatie te vinden.